Sterrenkijkers

Er zijn van die berichten in het nieuws waarbij je je afvraagt: Waarom? Zo las ik laatst over sterrentours, oftewel bus tours langs huizen van sterren. Ik begrijp het niet. Volgens mij wordt je alleen maar depressief van een sterrentour, denkend aan je eigen 3-kamerappartementje 3-hoog.

Als je de verhalen leest op het wereldwijde web is vooral de villa van Linda de Mol erg populair, het super gewone rijtjeshuis van Willebrord Frequin staat ook op een “lijstje van geverifieerde adressen volgens een betrouwbare bron”.

Martin de la Mar (echte naam Martin van der Zee) organiseert al jaren sterrentours langs de huizen van bekende Nederlanders in Blaricum en Laren. Het schijnt enorm populair te zijn geworden nadat de serie Gooise Vrouwen op televisie kwam in 2005. Toen brak het begrip sterren-tour goed door en sinds die tijd verdient Martin er zo te lezen een leuke boterham mee of dan toch in ieder geval lekker beleg. Je kan het echter nog gekker maken: op een tandem, step of Solex door het Gooi langs de villa’s en huizen via een ander bureau dat deze uitstapjes organiseert.

Weer een andere organisator heeft fietstripjes in Amsterdam langs de huizen van bekend Nederland op de site staan. Namen als André van Duin, Danny Rook en Winston en Renate duiken op in de lijstjes. Ook enkele favoriete terrassen en winkels van de BN’ers staan op het programma van deze Amsterdamse sterren tour. Dus ben je erg nieuwsgierig naar hoe en waar deze mensen wonen, eten, drinken en winkelen, boek het uitstapje en rij de sterren route op de fiets.

Wat drijft BN-gluurders er toch toe om met een georganiseerde busreis langs de sterrenplekjes te rijden? Het lijkt mij persoonlijk helemaal niks om gezellig met een groep sterrenkijkers in een bus afgunstig te staren naar huizen die ik nooit zal kunnen betalen. Dan kan ik ook thuis achter de computer Funda raadplegen en van onmogelijke dingen dromen. Of zijn de kijkers daar niet naar op zoek? Zo nee, waarnaar dan wel? De sterren zelf? Even een glimp van een bekende Nederlander opvangen, in levenden lijve op een paar meter afstand? Waarom?

Er zullen natuurlijk onderweg flink foto’s met het mobieltje worden gemaakt zodat het thuisfront die al dit moois moet missen jaloers kunnen worden gemaakt want zij zijn niet zo dicht bij de kliko of favoriete slager van een BN-er geweest. Een soort van een graantje meepikken en zelf daardoor een beetje bijzonder worden gevonden. Dat wil ik helemaal niet. Ik ben, net als die dankzij de media bekende personen, altijd gewoon gebleven. En vindt ook anderen die om welke reden dan ook eens of regelmatig in de spotlights staan ook maar gewone mensen waar je overigens meestal een uitstekend gesprek kunt voeren. Jaja, die mensen kunnen normale gesprekken voeren!

Wat zouden de begluurden er zelf van vinden? Draai in gedachten de rollen eens om: er rijden met enige regelmaat busjes, groepen fietsers, snelheidsduivels op de Solex of mensen op een tandem bij je langs, staan even stil, kijken vanaf een afstandje bij je naar binnen, nemen foto’s en gaan weer verder. Het zou op mij bedreigend overkomen.

Ik ben trouwens wel jaloers op Martin. Hij heeft een busje dat ik zelf ook wel zou willen hebben. Lekker de ruimte en met je hele gezin en de nodige bagage even lekker een dagje uit. Naar de dierentuin bijvoorbeeld. Apies kijken.

Delen:
  •  
  •  
  •  
  • 2
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    2
    Shares

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten